ค่าความคลาดเคลื่อนความหนาแผ่นเหล็กตาม EN 10029: คลาส A–D และความเรียบ
คลาส A ของ EN 10029 ปล่อยให้แผ่นเหล็กหนาเกินขนาดระบุได้มาก การเข้าใจคลาส A, B, C และ D — และคลาสความเรียบ N และ S — ช่วยป้องกันความประหลาดใจเรื่องน้ำหนักเกินและข้อพิพาทเรื่องความหนาขาด
มาตรฐานและขอบเขต
EN 10029 ครอบคลุมค่าความคลาดเคลื่อนความหนาและความเรียบสำหรับแผ่นเหล็กกล้ารีดร้อนที่มีความหนาตั้งแต่ 3 mm ถึง 250 mm หากใบสั่งซื้อไม่กล่าวถึงค่าความคลาดเคลื่อนเลย ความหนาคลาส A และความเรียบคลาส N จะใช้โดยปริยาย — ข้อเท็จจริงที่อยู่เบื้องหลังข้อพิพาทจำนวนมาก
คลาสความหนาทั้งสี่
คลาสต่าง ๆ แตกต่างกันเพียงวิธีกระจายค่าเบี่ยงเบนที่ยอมให้รอบความหนาระบุ:
| คลาส | ด้านหนาขาด (ลบ) | ลักษณะ |
|---|---|---|
| A | ขึ้นกับความหนาระบุ (ค่าจากตาราง) | ค่าโดยปริยาย; ด้านบวกมากกว่าด้านลบหลายเท่า |
| B | คงที่ −0.3 mm ไม่ว่าความหนาเท่าใด | ด้านบวกเหมือนคลาส A |
| C | 0.0 mm — แผ่นเหล็กต้องไม่บางกว่าขนาดระบุเลย | ด้านบวกเหมือนคลาส A |
| D | ครึ่งหนึ่งของแถบคลาส A ใช้ แบบสมมาตร ± | ใกล้ขนาดระบุที่สุดทั้งสองด้าน |
โรงงานรีดแผ่นเหล็กโดยมุ่งให้สูงกว่าขนาดระบุ แถบของคลาส A จึงไม่สมมาตรอย่างมาก: แผ่นเหล็กที่สั่งที่ความหนาปานกลางอาจวัดได้หนาเกินขนาดระบุสองสามมิลลิเมตรอย่างถูกต้องตามเกณฑ์ ขณะที่บางกว่าขนาดระบุเพียงเศษเสี้ยวมิลลิเมตร ภายใต้คลาส C แผ่นเดียวกันยังคงหนาเกินได้ — มีเพียงด้านบางเท่านั้นที่ถูกกำจัด
ทำไมจึงสำคัญในเชิงพาณิชย์
- น้ำหนัก: แผ่นเหล็กมักขายตามน้ำหนักตามทฤษฎีที่คำนวณจากขนาดระบุ — แต่หากออกแบบตามความหนาขั้นต่ำ แผ่นคลาส A ที่อยู่ก้นแถบอาจบางกว่าที่การคำนวณสมมติไว้
- การออกแบบด้านความดันและโครงสร้าง: รหัสการออกแบบใช้ความหนาขั้นต่ำที่รับประกัน การระบุคลาส B หรือ C ซื้อความแน่นอนว่าขนาดระบุคือขั้นต่ำจริง
- การกลึง: ชิ้นส่วนที่กลึงจากแผ่นเหล็กต้องการค่าเผื่อทำความสะอาดทั้งสองหน้า; คลาส D ทำให้ความหนาเริ่มต้นคาดการณ์ได้
ความเรียบ: คลาส N และ S
ความหนาไม่ใช่เรื่องทั้งหมด EN 10029 ยังกำหนดค่าความคลาดเคลื่อนความเรียบใน คลาส N (ปกติ) และ คลาส S (พิเศษ จำกัด) วัดเป็นช่องว่างใต้ไม้บรรทัดตรงตลอดความยาว 1 m และตลอดความยาวแผ่นเต็ม ค่าเบี่ยงเบนที่ยอมให้เพิ่มขึ้นตามความกว้างแผ่นและลดลงตามความหนา โดยทั่วไปอยู่ในระดับไม่กี่มิลลิเมตรต่อเมตรสำหรับแผ่นขนาดกลางภายใต้คลาส N — แคบกว่าอย่างเห็นได้ชัดภายใต้คลาส S ให้ระบุคลาส S สำหรับแผ่นที่จะเข้าไปในชุดประกอบเชื่อม แท่นตัดเลเซอร์/พลาสมา หรือชิ้นงานกลึงที่การแก้ไขแผ่นที่เป็นคลื่นมีต้นทุนมากกว่าส่วนเพิ่มของค่าความคลาดเคลื่อน
เคล็ดลับในการระบุสเปก
- เขียนคลาสไว้ในคำสั่งซื้อ: "EN 10029 class B" (หรือ C/D) และ "flatness class S" หากต้องการ — ทั้งสองอย่างไม่ได้บ่งชี้โดยเกรดเหล็ก
- จำไว้ว่า EN 10029 กำกับเฉพาะแผ่นเหล็กรีดร้อนเท่านั้น; แผ่นบางรีดเย็นและแผ่นควอร์โตตามข้อกำหนดอื่นใช้มาตรฐานต่างกัน
- ตรวจสอบแผ่นที่ส่งมอบหลายจุด: ค่าความคลาดเคลื่อนใช้กับค่าที่วัดห่างจากขอบ ตามกฎการวัดของมาตรฐาน
อัปเดตล่าสุด 2026-11-03. Part of the Steel.Wiki guides — see all guides.
