การเลือกเหล็กแม่พิมพ์ตามประเภทพลาสติก

กลไกการโจมตีสามแบบ

พลาสติกทำลายแม่พิมพ์ในสามวิธีที่แตกต่างกัน ได้แก่ การกัดกร่อน การขัดถู และการจำลองพื้นผิว (ตำหนิทุกจุดในโพรงแม่พิมพ์จะพิมพ์ลงบนชิ้นงาน) เรซินแต่ละตระกูลเน้นกลไกเหล่านี้แตกต่างกัน

เรซินกัดกร่อน → เหล็กแม่พิมพ์สเตนเลส

• PVC และ CPVC ปล่อยไฮโดรเจนคลอไรด์ที่อุณหภูมิการแปรรูป เกรดหน่วงไฟ สามารถปล่อยสารประกอบฮาโลเจนกัดกร่อนได้เช่นกัน โพรงแม่พิมพ์ประเภท P20 ที่ไม่ได้รับการป้องกันจะเกิดสนิมและหลุม บางครั้งภายในไม่กี่วัน
• ใช้ เหล็กแม่พิมพ์สเตนเลสมาร์เทนซิติก: 1.2316 ในจุดที่การกัดกร่อนเด่นชัด 1.2083/S136-type ในจุดที่การขัดเงาก็สำคัญเช่นกัน
• Acetal (POM) ปล่อยไอกรดฟอร์มิก กัดกร่อนอย่างอ่อน โพรงแม่พิมพ์สเตนเลสหรือที่ได้รับการป้องกันอย่างดีเป็นทางเลือกปลอดภัยสำหรับงานยาว

เรซินที่ขัดถู → ความแข็งและความต้านทานการสึกหรอ

• สารประกอบ ที่เติมใยแก้วและแร่ธาตุ (GF-PA, GF-PBT, filled PP) พ่นขัดโพรงแม่พิมพ์ โดยเฉพาะที่เกตและแนวประกบแม่พิมพ์
• ใช้เหล็กชุบแข็งที่ปลายบนของช่วง ใช้การออกแบบเกตที่กว้าง และพิจารณา การปรับสภาพผิวหรือการเคลือบ ที่จุดสึกหรอ อินเสิร์ตเกตที่เปลี่ยนได้เป็นประกันราคาถูก
• 1.2311/1.2738 แบบชุบแข็งล่วงหน้าเพียงพอสำหรับเรซินทั่วไปที่ไม่ได้เติมสาร แต่เกรดที่เติมสารจะลดอายุการขัดเงาของมันอย่างเห็นได้ชัด

งานทัศนศาสตร์และผิวเงาสูง → ความสามารถในการขัดเงามาก่อน

• PMMA, PC และชิ้นส่วนทัศนศาสตร์ จำลองตำหนิโพรงแม่พิมพ์ระดับต่ำกว่าไมครอน กฎเรื่องความสะอาด: สเตนเลสที่ผ่านการหลอมซ้ำแบบ ESR (1.2083 ESR และที่คล้ายกัน) เป็นฐานมาตรฐาน ด้วยโครงสร้างที่ละเอียดและปราศจากสิ่งเจือปนสำหรับผิวสำเร็จระดับ SPI A-class

ช่วงกลางในชีวิตประจำวัน

PP, PE, ABS, PS ที่ไม่ได้เติมสารนั้นไม่รุนแรงทางเคมี เหล็กตระกูล P20 แบบชุบแข็งล่วงหน้า (1.2311, 1.2738 สำหรับบล็อกหนา) ยังคงเป็นค่าเริ่มต้นที่คุ้มต้นทุน เงินควรใช้ไปกับการหล่อเย็นและการปลดชิ้นงานมากกว่าการอัปเกรดเหล็ก

Resin	Main attack	Steel direction
PVC, flame-retardant	Corrosion	1.2316 / stainless
POM (acetal)	Mild corrosion	Stainless preferred
Glass/mineral filled	Abrasion	Hardened steel, coatings, inserts
Optical PC/PMMA	Surface replication	ESR stainless, high polish
Unfilled commodity	None severe	P20 family prehardened

อุณหภูมิเปลี่ยนคำตอบ

เรซินวิศวกรรมอุณหภูมิสูง ได้แก่ PEEK, PSU, PPS และที่คล้ายกัน มีอุณหภูมิหลอมเหลวในระดับ 340–400 °C และอุณหภูมิแม่พิมพ์ที่อาจเกิน 150–200 °C ความร้อนที่ต่อเนื่องลดข้อได้เปรียบของเหล็กชุบแข็งล่วงหน้าและเร่งการกัดกร่อนและการสึกหรอ เหล็กแม่พิมพ์งานร้อนและเหล็กแม่พิมพ์งานร้อนสเตนเลสเข้ามามีบทบาทในการพิจารณา และความต้านทานการอบคืนตัวกลายเป็นรายการในข้อกำหนด ในทางกลับกัน แม่พิมพ์สินค้าทั่วไปที่ทำงานเย็นจะเสียหายส่วนใหญ่จาก การควบแน่นและการกัดกร่อนจากน้ำหล่อเย็น ไม่ใช่เคมีของเรซิน สนิมในช่องน้ำและที่ด้านหลังโพรงแม่พิมพ์ระหว่างการเก็บในที่ชื้นคือศัตรูในชีวิตประจำวัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่การทำให้แห้งเมื่อหยุดเครื่อง การเคลือบป้องกัน และการบำบัดน้ำถูกระบุควบคู่กับเหล็กสำหรับเรซินทุกตระกูล

หมายเหตุเรื่องลายผิวและการปลดชิ้นงาน

เรซินที่รุนแรงทางเคมียังโจมตี ลายผิวที่กัดด้วยสารเคมีและลายเกรนที่กัดด้วยแสง เป็นพิเศษ เนื่องจากการกัดเปิดรอยแยกขนาดเล็ก สำหรับเครื่องมือเรซินกัดกร่อนที่มีลายผิว ทางเลือกสเตนเลสมีความสำคัญเหนือกว่าการขัดเงาหรือความแข็งเพิ่มเติมเล็กน้อยที่เกรดที่ไม่ใช่สเตนเลสอาจให้มา การสูญเสียลายผิวมักเป็นการเสียหายที่มองเห็นได้ครั้งแรก นานก่อนที่มิติจะคลาดเคลื่อน