ระดับสมบัติของสลักเกลียว 8.8, 10.9 และ 12.9: เหล็กและการอบชุบด้วยความร้อน
ตัวเลขสองตัวที่ประทับบนหัวสลักเกลียวเข้ารหัสความแข็งแรงของมันใน ISO 898-1 เบื้องหลังแต่ละระดับคือตระกูลเหล็กทั่วไปและช่วงการชุบแข็งและอบคืนตัว
การอ่านตราประทับ
ภายใต้ ISO 898-1 ระดับสมบัติ X.Y หมายถึง:
- ความต้านทานแรงดึงระบุ ≈ X × 100 MPa
- อัตราส่วนคราก ≈ Y/10 ดังนั้น 10.9 จะครากที่ประมาณ 90% ของความต้านทานแรงดึง
| Class | Tensile (nominal) | Yield (nominal) | Typical hardness range |
|---|---|---|---|
| 8.8 | 800 MPa | 640 MPa | roughly 23–34 HRC |
| 10.9 | 1000 MPa | 900 MPa | roughly 32–39 HRC |
| 12.9 | 1200 MPa | 1080 MPa | roughly 39–44 HRC |
เหล็กทั่วไป
- 8.8: เหล็กคาร์บอนปานกลาง (ระดับ C35/1045 class) หรือเหล็กโบรอนสำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่า ชุบแข็งและอบคืนตัว ระดับม้างานสำหรับโครงสร้างและเครื่องจักร
- 10.9: เหล็กผสม เช่น 42CrMo4 / SCM440 หรือเกรดโบรอน-อัลลอย (ระดับ 10B38 class) จำเป็นเพราะความแข็งแรงสูงกว่าที่เส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่กว่าต้องการความสามารถในการชุบแข็งตลอดหน้าตัด
- 12.9: เหล็กผสมระดับ SCM435 / 4140 class ควบคุมอย่างเข้มงวด เป็นเพดานความแข็งแรงสำหรับสลักเกลียวเชิงพาณิชย์มาตรฐาน
ตรรกะการชุบแข็งและอบคืนตัว
ทั้งสามระดับทำด้วยวิธีเดียวกัน ชุบให้เป็นมาร์เทนไซต์ แล้วอบคืนตัวกลับไปยังช่วงเป้าหมาย และอุณหภูมิการอบคืนตัวเป็นตัวจัดระดับ ISO 898-1 กำหนด อุณหภูมิการอบคืนตัวขั้นต่ำ (อยู่ในระดับ 425 °C สำหรับระดับจนถึง 10.9 และต่ำกว่าเล็กน้อยสำหรับ 12.9) เพื่อรับประกันความเหนียวและพฤติกรรมการคลายความเค้น เพราะสลักเกลียวที่อบคืนตัวไม่เพียงพออาจถึงค่าความแข็งที่กำหนดในขณะที่ยังคงเปราะ
ข้อควรระวังสองประการตามมาจากหลักฟิสิกส์ ประการแรก ความแข็งแรงขึ้นอยู่กับหน้าตัด สลักเกลียว 12.9 เส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ทำอย่างซื่อสัตย์ได้ยากกว่าเส้นผ่านศูนย์กลางเล็ก เนื่องจากแกนยังคงต้องเปลี่ยนโครงสร้าง ประการที่สอง 12.9 (และ 10.9 ที่ชุบด้วยไฟฟ้า) ไวต่อการเปราะจากไฮโดรเจน การชุบและการกัดกรดต้องมีการควบคุมการอบไล่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ข้อต่อ 12.9 ที่วิกฤตมักปล่อยไว้โดยไม่ชุบหรือเคลือบเชิงกล
สิ่งที่ระดับไม่ได้บอกคุณ
ระดับสมบัติรับรองพฤติกรรมแรงดึงของสลักเกลียว ไม่มีอย่างอื่น ไม่ได้รับรอง ภาระการยึด ที่ข้อต่อจะบรรลุ แรงตึงที่ติดตั้งขึ้นอยู่กับวิธีการขันและแรงเสียดทาน (เกลียวและใต้หัว) ซึ่งเป็นเหตุผลที่ตารางแรงบิดระบุนิยามสภาพแรงเสียดทานเสมอ และเป็นเหตุผลที่สลักเกลียว 10.9 ตัวเดียวกันสามารถให้แรงดึงล่วงหน้าที่แตกต่างกันมากเมื่อแห้ง ทาน้ำมัน หรือเคลือบ ระดับก็ไม่ได้อยู่เดี่ยว ๆ น็อตถูกจัดระดับให้เข้ากัน (น็อตระดับ 10 สำหรับสลักเกลียว 10.9 และอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน) และการใช้น็อตระดับต่ำกว่าจะลดระดับชุดประกอบอย่างเงียบ ๆ
ISO 898-1 ยังจำกัด การสูญเสียคาร์บอนที่ผิว ที่ผิวเกลียวและกำหนดความแข็งแตกต่างกันสำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางใหญ่ (เหนือประมาณ ~M39 มาตรฐานส่งต่อให้เป็นข้อตกลง) ดังนั้นตัวยึดความแข็งแรงสูงขนาดใหญ่มากจึงมักถูกระบุตามมาตรฐานโครงการหรือโรงงานแทนที่จะเป็นระดับตามแค็ตตาล็อก สุดท้าย ข้อต่อที่วิกฤตต่อความล้ามักรีดเกลียว หลัง การอบชุบด้วยความร้อน ความเค้นตกค้างอัดจากการรีดเพิ่มความแข็งแรงต่อความล้าอย่างเห็นได้ชัด และหมายเหตุการผลิตนี้ปรากฏในข้อกำหนดสลักเกลียวที่จริงจังควบคู่กับระดับสมบัติ
อัปเดตล่าสุด 2026-11-03. Part of the Steel.Wiki guides — see all guides.
