การตัดแผ่นเหล็ก: เปรียบเทียบเปลวไฟ พลาสมา และเลเซอร์
วิธีการตัดด้วยความร้อนสามวิธีแตกต่างกันในด้านช่วงความหนา คุณภาพขอบ และบริเวณที่ได้รับผลกระทบจากความร้อน การเปรียบเทียบ พร้อมการดูแลเป็นพิเศษที่แผ่นหนาและแผ่นทนการสึกหรอต้องการ
สามวิธีโดยสรุป
| เปลวไฟ (เชื้อเพลิงออกซิเจน) | พลาสมา | เลเซอร์ | |
|---|---|---|---|
| ความหนาเชิงปฏิบัติ | ~5 mm ถึง 300 mm+ | ~1 mm ถึง 50 mm (มากกว่านั้นที่คุณภาพลดลง) | ~0.5 mm ถึง 25 mm (เหล็ก เลเซอร์ไฟเบอร์กำลังผลักดันให้สูงขึ้น) |
| คุณภาพการตัด | ปานกลาง สแลก รอยตัดกว้างกว่า | ดี เอียงเล็กน้อย ตะกรันที่ขอบเขตสุดขั้ว | ยอดเยี่ยม รอยตัดแคบ ตะกรันน้อยที่สุด |
| ความแม่นยำ | ต่ำที่สุดในสามวิธี | ปานกลาง | สูงที่สุด — รูเล็ก รายละเอียดละเอียด |
| ความเร็ว | ช้า แต่ไม่มีใครเทียบได้บนแผ่นหนา | เร็วบนงานบาง/ปานกลาง | เร็วที่สุดบนแผ่นบาง |
| ความกว้าง HAZ | กว้างที่สุด | ปานกลาง | แคบที่สุด |
| โครงสร้างต้นทุน | เงินทุนต่ำที่สุด ต้นทุนแก๊ส | ปานกลาง | เงินทุนสูงที่สุด ต้นทุนเดินงานต่ำบนงานบาง |
ช่วงเหล่านี้เป็นตัวบ่งชี้ของอุปกรณ์อุตสาหกรรมโดยทั่วไป ไม่ใช่ขีดจำกัดตายตัว — ระดับเครื่องจักรเคลื่อนพวกมันได้มาก
บริเวณที่ได้รับผลกระทบจากความร้อนและความแข็งของขอบ
ทั้งสามวิธีเป็นการตัด ด้วยความร้อน: ขอบถูกให้ความร้อนเกินอุณหภูมิการเปลี่ยนเฟส และชุบแข็งตัวเองกับแผ่นที่เย็น ผลที่ตามมา:
- บน เหล็กที่ชุบแข็งได้ (4140 แผ่นทนการสึกหรอ เกรดความแข็งแรงสูง) ขอบตัดสามารถแข็งตัวได้อย่างมาก — บางครั้งใกล้เคียงความแข็งสูงสุดของเหล็ก — ในชั้นที่โดยทั่วไปลึกเพียงเศษส่วนของมิลลิเมตรถึงไม่กี่มิลลิเมตร กว้างที่สุดกับการตัดด้วยเปลวไฟ
- ขอบที่แข็งตัวเป็น ความเสี่ยงต่อการแตกร้าวในการดำเนินการภายหลัง: จุดดัดที่วางบนขอบแข็งที่ตัดด้วยเปลวไฟ หรือรอยเชื่อมที่ทำทับมันโดยไม่มีการเตรียม จะสืบทอดรอยแตกของมัน แนวปฏิบัติมาตรฐานสำหรับงานสำคัญคือการกลึงหรือเจียรขอบกลับ หรือกำหนดลำดับการผลิตเพื่อให้ขอบตัดได้รับการตกแต่งก่อนการดัด/การเชื่อม
- บน เหล็กอ่อนและเหล็กโครงสร้าง HAZ เป็นข่าวที่อ่อนกว่าทางกลไก แต่ขอบที่ตัดด้วยเปลวไฟยังคงมีสแลก ชั้นออกซิไดซ์บาง ๆ และการเพิ่มคาร์บอนที่อาจเกิดขึ้น — กำจัดออกก่อนการเชื่อมเพื่อรอยต่อที่ดี
การดูแลแผ่นหนา
- การตัดด้วยเปลวไฟยังคงเป็นค่าเริ่มต้นที่สูงกว่าราว 50 mm การอุ่นก่อนตัดแผ่นหนาที่ชุบแข็งได้ช่วยลดการแตกร้าวที่ขอบ ความเร็วในการเคลื่อนที่ที่ช้าและถูกต้องสำคัญกว่ากำลังดิบ — การตัดแบบลากทิ้งร่องลึกและสแลกหนัก
- จุดเจาะบนแผ่นหนาทำให้เกิดความเสียหายกระจุกตัว เริ่มตัดที่ขอบหรือใช้ส่วนนำเข้าในบริเวณเศษ อย่าเจาะผิวสำเร็จหากหลีกเลี่ยงได้
- ปล่อยให้ชิ้นงานหนา เย็นตามธรรมชาติ — การชุบขอบตัดที่ร้อนด้วยน้ำเชื้อเชิญให้เกิดรอยแตกจากการชุบแข็ง
การดูแลแผ่นทนการสึกหรอ
แผ่นทนการสึกหรอ (เกรด NM/AR) โดยทั่วไปถูกตัดด้วยทั้งสามวิธี แต่มีการปรับ: ผู้ผลิตโดยทั่วไปแนะนำ ความเร็วในการตัดที่ลดลง เมื่อเทียบกับเหล็กอ่อนที่มีความหนาเดียวกัน การอุ่นก่อนสำหรับแผ่นหนาหรือความแข็งสูง และความใส่ใจต่อการแตกร้าวที่ขอบแบบล่าช้า — ชิ้นส่วนอาจแตกร้าวหลายชั่วโมงหลังการตัดหากขอบแข็งตัวและความเค้นสูง ดังนั้นการตรวจสอบและการดัดใด ๆ ควรเคารพระยะเวลารอ และขอบที่มุ่งหมายสำหรับจุดดัดหรือรอยเชื่อมควรถูกเจียร พลาสมาและเลเซอร์ให้ HAZ แคบกว่า และเป็นที่ต้องการในกรณีที่ขอบตัดจะถูกทำงานต่อไป
การเลือก
งานบางที่แม่นยำไปที่เลเซอร์ ความหนาการผลิตทั่วไปไปที่พลาสมา ชิ้นส่วนหนักไปที่เปลวไฟ การเปรียบเทียบที่ซื่อสัตย์รวม การดำเนินการขั้นต่อไป เสมอ: การตัดที่ถูกที่สุดคือการตัดที่ขอบของมันต้องการการแก้ไขน้อยที่สุดสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับชิ้นส่วนต่อไป
อัปเดตล่าสุด 2026-11-03. Part of the Steel.Wiki guides — see all guides.
