ท่อหม้อน้ำและเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน: จาก A192 ถึง T91

ทำไมต้องเป็นท่อ tube ไม่ใช่ท่อ pipe

ท่อหม้อน้ำและเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนเป็น ท่อ tube ในความหมายที่เคร่งครัด: สั่งด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอกและความหนาผนังที่แม่นยำ (มักด้วยเกจ BWG — 16 BWG คือ 1.65 mm) เพราะมันต้องม้วนหรือเชื่อมเข้ากับแผ่นยึดท่อ ดัดเป็นรูป U และกักความดันที่อุณหภูมิโลหะที่เหล็กค่อย ๆ คืบ ขนาดท่อระบุไม่มีที่ในงานนี้

บันไดอุณหภูมิ

การเลือกเกรดเป็นไปตามอุณหภูมิใช้งาน เพราะความแข็งแรงต่อการคืบพังทลายที่จุดต่างกันสำหรับโลหะผสมต่างกัน เพดานโดยประมาณ ซึ่งขึ้นกับความเค้นและรหัสเสมอ:

กลุ่ม	ตัวอย่าง	ประมาณ อุณหภูมิโลหะ
เหล็กกล้าคาร์บอน	ASTM A192, A210 A-1, EN P235GH/P265GH	ถึงประมาณ 450 °C
C-Mo และ 1.25Cr	A213 T11 (≈ EN 13CrMo4-5), 16Mo3	ประมาณ 500–550 °C
2.25Cr-1Mo	A213 T22 (≈ EN 10CrMo9-10)	ประมาณ 550–580 °C
9Cr เสริมความแข็งแรงต่อการคืบ	A213 T91 (EN X10CrMoVNb9-1)	ประมาณ 600 °C ขึ้นไป
สเตนเลสออสเทนนิติก	A213 TP304H, TP347H	อุณหภูมิสูงสุดและงานกัดกร่อน

ข้อกำหนดหลัก

• ASTM A192 — ท่อหม้อน้ำเหล็กกล้าคาร์บอนไร้ตะเข็บสำหรับงานความดันสูง: เกรดคาร์บอนมาตรฐานสำหรับเครื่องทำความร้อนยิ่งยวด/ผนังน้ำ โดยมีความแข็งควบคุมสำหรับการม้วนท่อ
• ASTM A179 — ท่อคาร์บอนต่ำดึงเย็นสำหรับเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนและคอนเดนเซอร์ ที่ความดันและอุณหภูมิปานกลาง
• ASTM A213 — ท่อโลหะผสมเฟอร์ริติกและออสเทนนิติกไร้ตะเข็บสำหรับหม้อน้ำ เครื่องทำความร้อนยิ่งยวด และเครื่องแลกเปลี่ยน: เกรด T (T5, T9, T11, T22, T91) และเกรดสเตนเลส TP อยู่ที่นี่
• EN 10216-2 — ฉบับยุโรปที่เทียบกัน โดยมีเกรดคาร์บอน P235GH/P265GH และเกรดโลหะผสม 16Mo3, 13CrMo4-5, 10CrMo9-10, X10CrMoVNb9-1
• ASME SA-192/SA-213 เป็นฉบับที่รหัสรับรองของมาตรฐาน ASTM ซึ่งบังคับสำหรับการก่อสร้างที่มีตรา ASME

T91 สมควรได้รับคำเตือน

ความแข็งแรงต่อการคืบของ T91 มาจากเคมีที่แม่นยำและวัฏจักรการทำนอร์มัลไลซ์บวกการอบคืนตัวที่สร้างมาร์เทนไซต์ที่ผ่านการอบคืนตัว มันไม่ให้อภัยในการผลิต: การเชื่อมต้องการการอุ่นก่อนควบคุม อุณหภูมิระหว่างชั้น และการอบชุบด้วยความร้อนหลังเชื่อม และการตรวจสอบความแข็ง การดัด การทดสอบความแข็ง และบันทึก PWHT เป็นส่วนหนึ่งของการซื้อ ไม่ใช่เอกสารเพิ่มเติม ท่อเกรดผสมต่ำมีความทนทานต่อสภาพหน้างานมากกว่ามาก — เหตุผลหนึ่งที่ T11 และ T22 ยังคงถูกระบุอย่างกว้างขวางแม้ในจุดที่ T91 จะกะทัดรัดกว่า

การทดสอบและเอกสาร

ท่อชิ้นส่วนรับความดันมีภาระการตรวจสอบหนักกว่าท่อธรรมดา มาตรฐานผลิตภัณฑ์เรียกร้องการทดสอบการกดแบน การบานปลาย หรือการดัดเป็นหลักฐานความเหนียว การทดสอบด้วยแรงดันน้ำหรือทางเลือกกระแสวน/อัลตราโซนิกต่อท่อ และขีดจำกัดความแข็งในเกรดอย่าง A192 ที่จะถูกขยายเข้ากับแผ่นยึดท่อ สำหรับเกรดโลหะผสมและเกรดทนการคืบ การระบุวัสดุเชิงบวก (PMI) เมื่อรับของเป็นวิธีปฏิบัติมาตรฐานในโรงงานวิกฤต: ท่อ T11 ท่อเดียวที่ปะปนเข้าไปในกลุ่ม T22 หรือท่อคาร์บอนเข้าไปในกลุ่มโลหะผสม อาจไม่เสียหายจนกว่าจะอยู่ในงานร้อน การตรวจสอบย้อนกลับตามหมายเลขเหล็กหลอม ซึ่งหนุนโดยใบรับรอง EN 10204 3.1 เป็นสิ่งที่ทำให้การตรวจสอบนั้นเป็นไปได้

รายละเอียดเฉพาะเครื่องแลกเปลี่ยน

สำหรับเครื่องแลกเปลี่ยนแบบเปลือกและท่อ ให้ระบุด้วย: ความยาวท่อและค่าความคลาดเคลื่อน ข้อกำหนดการดัดรูป U และการอบละลายของมัน สภาพผิว ขอบเขตการทดสอบกระแสวนหรือแรงดันน้ำ และการรับรอง EN 10204 3.1 ท่อที่ตรงตามวัสดุแต่ไม่ผ่านเงื่อนไขการดัดหรือขอบเขตการทดสอบยังคงเป็นท่อที่ผิด