อธิบายประเภทของการอบอ่อน: การอบอ่อนเต็มรูปแบบ การอบอ่อนแบบสเฟียรอยด์ การอบอ่อนระหว่างกระบวนการ และการคลายความเค้น

คำเดียว แต่มีการอบชุบหลายแบบ

การอบอ่อนเป็นตระกูลของการอบชุบที่ให้ความร้อนแก่เหล็กและทำให้เย็นลงอย่างช้า ๆ หรือคงไว้ที่อุณหภูมิปานกลาง เพื่อทำให้โครงสร้างอ่อนลง สม่ำเสมอมากขึ้น หรือมีความเค้นน้อยลง สมาชิกที่เหมาะสมของตระกูลนี้ขึ้นอยู่กับว่าคุณกำลังแก้ปัญหาอะไร

การอบอ่อนเต็มรูปแบบ

เหล็กถูกให้ความร้อนเหนืออุณหภูมิจุดวิกฤตบน คงไว้เพื่อให้สม่ำเสมอ จากนั้น ทำให้เย็นในเตา อย่างช้ามาก ผลลัพธ์คือโครงสร้างเฟอร์ไรต์–เพิร์ลไลต์หยาบ: ความแข็งต่ำ ความยืดหยุ่นดี และเป็นจุดเริ่มต้นที่สะอาดก่อนการแปรรูปหรือการชุบแข็งต่อไป

• วัตถุประสงค์: ทำให้อ่อนลงหลังการตีขึ้นรูปหรือการหล่อ ปรับปรุงโครงสร้างที่ร้อนเกินไป เตรียมพร้อมสำหรับการกลึง
• ผู้ใช้ทั่วไป: เหล็กคาร์บอนปานกลางและเหล็กผสมในสภาวะหลังตีขึ้นรูป

การอบอ่อนแบบสเฟียรอยด์

คงไว้หลายชั่วโมงที่อุณหภูมิต่ำกว่า (หรือวนรอบ ๆ) อุณหภูมิจุดวิกฤตล่างเล็กน้อย การอบชุบนี้ทำให้คาร์ไบด์ในเหล็กคาร์บอนสูงม้วนตัวเป็น สเฟียรอยด์ ในเนื้อพื้นเฟอร์ไรต์ที่อ่อนนุ่ม แทนที่จะเป็นชั้นแหลมคม

• วัตถุประสงค์: สภาวะที่อ่อนที่สุดและกลึงได้ง่ายที่สุดสำหรับเหล็กคาร์บอนสูงและเหล็กเครื่องมือ อีกทั้งยังปรับปรุงการตอบสนองต่อการขึ้นรูปเย็น และเตรียมโครงสร้างที่สม่ำเสมอสำหรับการชุบแข็งในภายหลัง
• ผู้ใช้ทั่วไป: เหล็กแบริ่ง (52100 / 100Cr6) เหล็กเครื่องมือ ลวดเหล็กคาร์บอนสูง

การอบอ่อนระหว่างกระบวนการ

การอบชุบต่ำกว่าจุดวิกฤต — ให้ความร้อนต่ำกว่า Ac1 โดยทั่วไปอยู่ในช่วง 550–700 °C — ใช้ ระหว่างขั้นตอนการแปรรูปเย็น ไม่ได้เปลี่ยนโครงสร้างเฟส แต่ทำให้เฟอร์ไรต์ที่เสียรูปตกผลึกใหม่และคืนความยืดหยุ่น เพื่อให้การดึงเย็นหรือการรีดเย็นดำเนินต่อไปได้

• วัตถุประสงค์: คืนความสามารถในการขึ้นรูปของเหล็กคาร์บอนต่ำระหว่างการลดขนาดแบบเย็น
• ผู้ใช้ทั่วไป: ผู้ผลิตลวด ท่อ และแถบเหล็ก

การคลายความเค้น

สมาชิกที่มีอุณหภูมิต่ำที่สุดของตระกูล: ให้ความร้อนถึงประมาณ 550–650 °C สำหรับเหล็ก (ต่ำกว่าการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างใด ๆ) คงไว้ ทำให้เย็นลงช้า ๆ ความเค้นที่ถูกล็อกไว้จากการเชื่อม การกลึง หรือการแปรรูปเย็นจะคลายตัวด้วยการครากเฉพาะจุดและการคืบ

• วัตถุประสงค์: เสถียรภาพด้านขนาดและลดความเสี่ยงของการบิดงอ โดยไม่ ทำให้เหล็กอ่อนลง
• หมายเหตุ: การคลายความเค้นไม่ใช่สิ่งทดแทนการอบชุบด้วยความร้อนหลังการเชื่อมในกรณีที่ข้อกำหนดกำหนดให้มี

การเลือกระหว่างการอบชุบเหล่านี้

การอบชุบ	ช่วงอุณหภูมิ	ผลหลัก
การอบอ่อนเต็มรูปแบบ	เหนือ Ac3 ทำให้เย็นในเตา	เฟอร์ไรต์–เพิร์ลไลต์ที่อ่อนและสม่ำเสมอ
การอบอ่อนแบบสเฟียรอยด์	ต่ำกว่า/ประมาณ Ac1 คงไว้นาน	โครงสร้างที่อ่อนที่สุดสำหรับเหล็กคาร์บอนสูง
การอบอ่อนระหว่างกระบวนการ	ต่ำกว่า Ac1	คืนความยืดหยุ่นจากการแปรรูปเย็น
การคลายความเค้น	ต่ำกว่า Ac1 ช่วงล่าง	กำจัดความเค้นตกค้างเท่านั้น

หากแบบเขียนเพียงระบุว่า “อบอ่อน” ให้ถามว่าแบบใด — ความแข็ง ความสามารถในการกลึง และการตอบสนองต่อการอบชุบด้วยความร้อนในขั้นต่อไปแตกต่างกันอย่างมาก

วิธีการกำหนดและตรวจสอบสภาวะ

มาตรฐานวัสดุระบุสภาวะการส่งมอบอย่างชัดเจน — สภาวะอบอ่อนปรากฏเป็น "+A" ในชื่อเรียกแบบยุโรป โดยแบบสเฟียรอยด์จะถูกระบุแยกต่างหากสำหรับเหล็กแบริ่งและเหล็กเครื่องมือ การตรวจสอบทำโดยวัดความแข็ง: มาตรฐานแต่ละฉบับจับคู่สภาวะอบอ่อนกับค่าความแข็งบริเนลสูงสุด เพราะความแข็งคือหลักประกันในทางปฏิบัติว่าโครงสร้างเป็นโครงสร้างอ่อนตามที่ตั้งใจจริง ชุดงานที่มาถึงโดยมีความแข็งสูงกว่าค่าสูงสุดที่ระบุไว้จะกลึงได้ไม่ดีและชุบแข็งได้อย่างคาดเดาไม่ได้ ไม่ว่าฉลากสภาวะในใบรับรองจะว่าอย่างไร ในทางกลับกัน การอบอ่อนเหล็กคาร์บอนสูงมากเกินไปสิ้นเปลืองเวลาเตา และสามารถทำให้โครงสร้างที่วงจรการชุบแข็งขั้นสุดท้ายจะสืบทอดต่อไปนั้นหยาบขึ้นได้ — การอบอ่อนเป็นการอบชุบที่มีการควบคุมและมีเป้าหมาย ไม่ใช่เพียง “ให้อ่อนที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”