P20 vs 718 (1.2738HH): porównanie wstępnie hartowanej stali formierskiej

Najpierw nazewnictwo

„P20” określa rodzinę AISI: 1.2311 to gatunek standardowy; dodanie około 1% niklu daje 1.2738. 718 (nazwa handlowa ASSAB/ Uddeholm, powszechnie używana generycznie w Azji) to udoskonalona stal typu 1.2738 dostarczana o wyższej twardości — często oznaczana jako 1.2738HH, przy czym HH oznacza wysoką twardość. Typowe stany dostawy:

	P20 / 1.2311	1.2738	718 / 1.2738HH
Twardość dostawy	280–325 HB	290–330 HB	330–370 HB
Nikiel	—	~1%	~1%
Poziom połysku	Dobry	Lepszy w grubych blokach	Najlepszy z trzech

Polerowanie i powierzchnia

Wszystkie trzy stale dają się polerować, ale różnią się przy wykończeniach lustrzanych. Gatunki z niklem zachowują jednorodną twardość w grubych blokach, dlatego głęboka wnęka poleruje się równomiernie bez miękkich miejsc. Materiał typu 718 jest zwykle topiony czyściej i dostarczany specjalnie do powierzchni o wysokim połysku i fakturowanych (trawionych) — soczewek samochodowych, paneli AGD i dużych obudów. Do prac lustrzanych na poziomie SPI A premium warianty 718 są standardowym wyborem w tej rodzinie; do wykończeń satynowych lub ziarnistych zwykła stal 1.2311 zwykle wystarcza.

Logika wymiaru i twardości

Twardość robocza określa trwałość zużyciową i wytrzymałość krawędzi na linii podziału. Przy twardości 280–325 HB P20 nadaje się do form małych i średnich oraz umiarkowanych serii produkcyjnych. Skok do twardości 330–370 HB w przypadku 718 wydłuża trwałość wnęki przy długich seriach i żywicach wypełnionych włóknem szklanym, a nikiel utrzymuje tę twardość jednorodnie w blokach znacznie przekraczających 400 mm, w których standardowy skład chemiczny P20 mięknąłby w kierunku rdzenia.

Logika kosztów

718 zwykle kosztuje więcej niż 1.2311 — a dopłata rośnie wraz z rozmiarem bloku, ponieważ kupuje się ją właśnie do dużych bloków. W dużej formie stal stanowi niewielki udział całkowitego kosztu obok godzin obróbki skrawaniem i polerowania, dlatego ubezpieczenie jest tanie. W małej formie P20 zapewnia tę samą jakość części za mniejsze pieniądze. Gatunek należy dopasować do grubości bloku i wymaganego wykończenia, w tej kolejności.

Konserwacja i naprawa

Oba gatunki zachowują się podobnie również w codziennej pracy narzędziowni, z jednym wyjątkiem wartym odnotowania. Oba dobrze znoszą naprawy spawalnicze przy użyciu dopasowanych materiałów spawalniczych typu P20, a obszary spawane w obu będą polerować się nieco inaczej niż stal podstawowa — widoczna linia śladu jest możliwa we wnękach o wysokim połysku niezależnie od gatunku. Czystsze topienie rodziny 718 zmniejsza to ryzyko, ale go nie eliminuje. W przypadku fakturowania jednorodna twardość zapewnia równomierną głębokość trawienia w głębokiej wnęce, co jest kolejnym powodem, dla którego duże narzędzia fakturowane specyfikuje się w gatunkach z niklem. Żaden z gatunków nie jest zwykle azotowany do prac połyskowych, ponieważ warstwa zmienia odpowiedź na polerowanie. Na koniec przestroga dotycząca nazw: ponieważ „718” jest nazwą handlową używaną luźno na niektórych rynkach, zamówienia powinny podawać oznaczenie standardowe (1.2738HH) oraz wymagany zakres twardości w HB i weryfikować oba na atestacie — bloki sprzedawane po prostu jako „718” różnią się między dostawcami bardziej niż gatunki standardowe.