Jak czytać certyfikat hutniczy (MTC)

Certyfikat hutniczy kompresuje skład chemiczny wytopu, wyniki badań wytrzymałości na rozciąganie oraz warunki badań na jednej gęstej stronie. Ten przewodnik przeprowadza przez poszczególne pola w kolejności, w jakiej sprawdza je inspektor — oraz przez sygnały ostrzegawcze zdradzające słaby lub niewłaściwy certyfikat.

Po pierwsze: tożsamość i identyfikowalność

Należy zacząć od góry dokumentu. Sprawdzić nazwę huty, numer i datę certyfikatu oraz wszelkie odwołanie do zamówienia. Następnie znaleźć numer wytopu (zwany również numerem odlewu lub wytopu ciekłego). Jest to najważniejsze pole na stronie: stanowi łącznik między dokumentem a fizycznym materiałem.

Poniżej certyfikat identyfikuje wyrób: gatunek i normę nadrzędną (zwrócić uwagę na rok wydania), formę wyrobu, wymiary oraz objętą ilość lub masę. Kontrolę tożsamości należy zakończyć na samym materiale: numer wytopu na certyfikacie musi odpowiadać numerowi twardo wybitemu, naniesionemu szablonem lub przywieszonemu na blachach, prętach lub wiązkach. Jeśli numery się nie zgadzają, nic innego na certyfikacie nie odnosi się do Państwa towaru.

Blok składu chemicznego

Tabela składu wymienia każdy pierwiastek w odniesieniu do minimum i maksimum podanego w normie. Występują dwa rodzaje analizy:

  • Analiza wytopowa (kadziowa) — pobierana z ciekłej stali; to ją pokazuje większość certyfikatów.
  • Analiza wyrobu — pobierana z gotowego wyrobu; normy dopuszczają tu nieco szersze odchylenia, wymienione w tabeli dopuszczalnych odchyleń normy.

Porównywać należy pierwiastek po pierwiastku, nie tylko te nagłówkowe. Węgiel napędza twardość i spawalność, chrom i molibden napędzają hartowność, a fosfor i siarka są zwykle ograniczane jako pozostałości. Należy zwrócić uwagę na przypis dotyczący jednostek: większość wartości podano w procentach masowych, ale bor i niektóre pozostałości podawane są w ppm.

Wyniki badań mechanicznych

Typowe pozycje to granica plastyczności (Rp0.2 lub ReH), wytrzymałość na rozciąganie (Rm), wydłużenie (A), przewężenie (Z) oraz — tam, gdzie określono — energia uderzenia w próbie Charpy'ego (KV) wraz z temperaturą badania. Należy je sprawdzać z uwzględnieniem trzech doprecyzowań:

  1. Stan dostawy. Wyniki są ważne tylko dla podanego stanu — normalizowanego, ulepszonego cieplnie, wyżarzonego. Certyfikat dla materiału walcowanego na gorąco bez obróbki nie mówi nic o tej samej stali po hartowaniu.
  2. Orientacja próbki. Wyniki wzdłużne i poprzeczne różnią się, a wydłużenie poprzeczne jest zazwyczaj niższe. Certyfikat powinien podawać, którą orientację badano, a norma określa, która jest wymagana.
  3. Długość pomiarowa. Wartości wydłużenia są porównywalne tylko przy tej samej bazie pomiarowej: A5 (proporcjonalna) i A50 (50 mm stała) dają różne liczby dla tej samej stali.

W przypadku wartości udarności należy potwierdzić, że temperatura badania odpowiada oznaczeniu gatunku — gatunek J2, na przykład, musi wykazywać wyniki przy −20 °C, a nie w temperaturze pokojowej.

Drobny druk

Stan obróbki cieplnej, wszelkie oświadczenie o badaniach nieniszczących (na przykład klasa badania ultradźwiękowego), wyniki twardości tam, gdzie określono, oraz podpis lub pieczęć dopełniają dokument. W przypadku certyfikatu EN 10204 3.1 podpis musi pochodzić od przedstawiciela producenta ds. inspekcji, niezależnego od działu produkcji (zob. przewodnik EN 10204 na tej stronie).

Sygnały ostrzegawcze

  • Wyniki identyczne, co do ostatniej cyfry, dla kilku różnych wytopów.
  • Każda wartość znajdująca się dokładnie na minimum specyfikacji.
  • Wydanie normy starsze niż zamówione — lub w ogóle brak podanej normy.
  • Numery wytopów znalezione na materiale, które nie występują na żadnym dostarczonym certyfikacie.

Ostatnia aktualizacja 2026-11-03. Part of the Steel.Wiki guides — see all guides.