D2 Takım Çeliğinin Sertleştirilmesi: Havada Sertleşme Çevrimi, Adım Adım

D2 (1.2379 / SKD11) havada 58–62 HRC'ye sertleşir ve mükemmel aşınma direnci sunar — çevrim karbürlerine saygı gösterirse. Bu kılavuz ön ısıtma, östenitleme, su verme, çift temperleme ve beklenen boyut değişimini adım adım anlatır.

Hedeflediğiniz şey

D2 yüksek karbonlu, yüksek kromlu bir soğuk iş takım çeliğidir (nominal olarak yaklaşık 1.5% C, 12% Cr). Doğru sertleştirildiğinde, aşındırıcı aşınma direnci için büyük bir sert krom karbür popülasyonu ile 58–62 HRC sağlar ve — havada sertleştiği için — tüm takım çelikleri arasında en düşük çarpılmalardan birini gösterir.

Çevrim

Ön ısıtma — yavaşça dengeleyin, tipik olarak yaklaşık 650 °C ve ardından yaklaşık 820 °C civarında kademeler halinde. D2'nin düşük ısıl iletkenliği ve yüksek alaşım içeriği ısıl şoku cezalandırır ve soğuk takımlar asla doğrudan sıcak bir östenitleme fırınına şarj edilmemelidir.
Östenitleme — yaygın olarak 1010–1045 °C bölgesinde, yaklaşık 1030 °C yaygın kullanılan bir çalışma noktasıdır. Aralığın yukarısında daha fazla karbür çözünür: sertlik ve aşınma direnci artar, ancak tane büyümesi, artık östenit ve çatlak riski de onlarla birlikte artar. Yalnızca kesitin dengelenmesi ve amaçlanan karbür çözünmesinin tamamlanması için gereken süre kadar bekletin.
Su verme — hava veya yüksek basınçlı gaz (vakum fırınları standart uygulamadır). D2'nin sertleşebilirliği, durgun havanın çoğu kesiti sertleştirmesine yetecek kadar yüksektir; gereklilik homojen soğutmaktır ve tane sınırı karbürlerini çökelten yavaş, düzensiz soğutmadan kaçınmaktır. İnce kenarların bloğun önüne geçmesine izin vermek yerine kesintiye uğratın ve dengeleyin.
Temperleme — en az iki kez. Temperler arasında oda sıcaklığına (veya kısaca el sıcaklığına) soğutun. İlk temperleme artık östeniti dönüştürür ve su verme gerilimini giderir; ikinci temperleme ilk temperlemenin oluşturduğu taze martenziti temperler. İkinci temperlemeyi atlamak klasik D2 hatasıdır. Sıcaklık seçimi nihai sertliği belirler:

Temperleme bölgesi (gösterge niteliğinde)	Sonuç
yaklaşık 200 °C	Maksimuma yakın sertlik, kabaca 60–62 HRC sınıfı
yaklaşık 500–540 °C	İkincil sertleşme bölgesi; sertlik korunur, tokluk ve kararlılık iyileşir

PVD kaplanacak veya nitrürlenecek kalıplar için temperleme, kaplama işlemi sıcaklığının güvenli şekilde üzerinde olmalıdır — ikincil sertleşme aralığı kısmen bu nedenle mevcuttur.

Boyutsal değişim

D2 sertleşmede hafifçe büyür — yüzdenin birkaç yüzde biri mertebesinde bir değişim yaygın olarak bildirilir, ancak tam hareket östenitleme sıcaklığına ve artık östenit seviyesine bağlıdır. Hassas kalıplar sertleştirme sonrasında, taşlama payı bırakılarak son taşlaması yapılmalıdır ve yüksek hassasiyetli işler, son işlemden önce yapıyı stabilize etmek için sıfır altı bir adımdan yararlanır (bkz. artık östenit kılavuzu).

Kaçınılması gereken hata türleri

Dekarbürizasyon uzun bir atmosferik ıslatma sırasında — vakum, tuz veya koruyucu atmosfer kullanın ve yüzey sertliğini doğrulayın.
Aşırı ısıtma — iri tane ve karbür likuasyonu temperleme ile giderilemez.
Yerinde bırakılan EDM hasarı — sertleştirilmiş D2 üzerindeki yeniden döküm tabakası çatlamaya eğilimlidir; giderin ve EDM sonrasında gerilim giderme yapın.

D2 ve komşu kaliteleri

D2, yüksek kromlu soğuk iş kaliteleri ailesi içinde yer alır. D3 daha da fazla karbon ve karbür taşır ancak tokluktan ve sertleşebilirlikten vazgeçer; D2 genel amaçlı tercih olarak kalır çünkü aşınmayı büyük kesitleri havada sertleştirebilme yeteneği ile dengeler. Aşındırıcı aşınma yerine yontulma hata türü olduğunda, daha düşük karbonlu darbe dayanımlı veya Cr-Mo-V kaliteleri D2'den uzaklaşmak için olağan adımdır — daha fazla sertlik, kırılan bir kenarın cevabı değildir.