انتخاب فولاد قالب بر اساس نوع پلاستیک

سه سازوکار حمله

پلاستیک‌ها به سه شیوه متمایز به قالب‌ها آسیب می‌زنند — خوردگی، سایش، و تکثیر سطح (هر عیب حفره روی قطعه چاپ می‌شود). هر خانواده رزین به شیوه متفاوتی به آن‌ها تنش وارد می‌کند.

رزین‌های خورنده → فولاد قالب زنگ‌نزن

• PVC و CPVC در دمای فرایند هیدروژن کلرید آزاد می‌کنند؛ گریدهای بازدارنده شعله نیز می‌توانند ترکیبات هالوژن خورنده آزاد کنند. حفره‌های نوع P20 بدون حفاظت زنگ می‌زنند و حفره‌دار می‌شوند، گاهی در چند روز.
• از فولادهای قالب زنگ‌نزن مارتنزیتی استفاده کنید: 1.2316 در جایی که خوردگی غالب است، نوع 1.2083/S136 در جایی که پولیش نیز اهمیت دارد.
• استال (POM) بخارهای اسید فرمیک آزاد می‌کند — به‌طور ملایم خورنده؛ حفره‌های زنگ‌نزن یا به‌خوبی حفاظت‌شده انتخاب ایمن برای اجراهای طولانی هستند.

رزین‌های ساینده → سختی و مقاومت سایش

• ترکیبات پرشده با شیشه و مواد معدنی (GF-PA, GF-PBT, PP پرشده) حفره را سندبلاست می‌کنند، به‌ویژه در گیت‌ها و خطوط جدایش.
• از فولادهای سخت‌شده در انتهای بالایی دامنه آن‌ها، طراحی سخاوتمندانه گیت استفاده کنید، و عملیات‌های سطحی یا پوشش‌ها را در نقاط سایش در نظر بگیرید؛ اینسرت‌های گیت قابل تعویض بیمه ارزانی هستند.
• 1.2311/1.2738 پیش‌سخت‌کاری‌شده برای رزین‌های کالایی بدون پرکننده کافی است، اما گریدهای پرشده عمر پولیش آن را به‌طور محسوس کوتاه می‌کنند.

اپتیکی و براقیت بالا → ابتدا قابلیت پولیش

• PMMA, PC و قطعات اپتیکی عیوب حفره زیرمیکرونی را تکثیر می‌کنند. تمیزی حکم می‌راند: زنگ‌نزن ذوب مجدد ESR (1.2083 ESR و مشابه) پایه استاندارد است، با ساختاری ریز و بدون آخال برای پرداخت‌های رده A از نوع SPI.

میانه روزمره

PP, PE, ABS, PS بدون پرکننده از نظر شیمیایی ملایم هستند. فولادهای خانواده P20 پیش‌سخت‌کاری‌شده (1.2311, 1.2738 برای بلوک‌های ضخیم) پیش‌فرض مقرون‌به‌صرفه باقی می‌مانند؛ پول بهتر است صرف خنک‌کاری و پران شود تا ارتقای فولاد.

رزین	حمله اصلی	جهت فولاد
PVC، بازدارنده شعله	خوردگی	1.2316 / زنگ‌نزن
POM (استال)	خوردگی ملایم	زنگ‌نزن ترجیح داده می‌شود
پرشده با شیشه/مواد معدنی	سایش	فولاد سخت‌شده، پوشش‌ها، اینسرت‌ها
PC/PMMA اپتیکی	تکثیر سطح	زنگ‌نزن ESR، پولیش بالا
کالایی بدون پرکننده	هیچ‌کدام شدید نیست	خانواده P20 پیش‌سخت‌کاری‌شده

دما پاسخ را تغییر می‌دهد

رزین‌های مهندسی دمای بالا — PEEK, PSU, PPS و مشابه — در دماهای مذاب در رده 340–400 °C و دماهای قالبی که می‌تواند از 150–200 °C فراتر رود کار می‌کنند. گرمای پایدار مزیت فولادهای پیش‌سخت‌کاری‌شده را نرم می‌کند و خوردگی و سایش را شتاب می‌دهد؛ فولادهای قالب نوع کار گرم و کار گرم زنگ‌نزن وارد بحث می‌شوند، و مقاومت به تمپر به یک قلم مشخصات تبدیل می‌شود. برعکس، قالب‌های کالایی سردکار عمدتاً از میعان و خوردگی آب خنک‌کاری از کار می‌افتند، نه از شیمی رزین: زنگ در کانال‌های آب و روی پشت حفره‌ها در طول نگهداری مرطوب دشمن روزمره است، و به همین دلیل خشک‌کردن هنگام توقف، پوشش‌های حفاظتی و تصفیه آب در کنار فولاد برای همه خانواده‌های رزین مشخص می‌شوند.

یادداشتی درباره بافت و رهایی

رزین‌های از نظر شیمیایی تهاجمی همچنین به‌طور ترجیحی به بافت‌های اچ‌شده و دانه‌های فوتواچ‌شده حمله می‌کنند، زیرا اچ‌کردن ریزشکاف‌ها را باز می‌کند. برای ابزارهای رزین خورنده با بافت، انتخاب زنگ‌نزن بر پولیش یا سختی اضافی اندکی که یک گرید غیرزنگ‌نزن ممکن است ارائه دهد برتری دارد؛ از دست رفتن بافت معمولاً اولین خرابی قابل مشاهده است، بسیار پیش از آنکه ابعاد منحرف شوند.