نحوه خواندن گواهی آزمون کارخانه (MTC)

گواهی کارخانه ترکیب شیمیایی ذوب، نتایج کشش و شرایط آزمون را در یک صفحه متراکم فشرده می‌کند. این راهنما فیلدها را به همان ترتیبی بررسی می‌کند که یک بازرس آن‌ها را بررسی می‌کند — و نشانه‌های هشداردهنده‌ای را که یک گواهی ضعیف یا اشتباه را آشکار می‌کنند.

نخست: هویت و ردیابی‌پذیری

از بالای سند شروع کنید. نام کارخانه، شماره و تاریخ گواهی و هر ارجاع به سفارش خرید را بررسی کنید. سپس شماره ذوب (که شماره ریخته‌گری یا ذوب نیز نامیده می‌شود) را پیدا کنید. این مهم‌ترین فیلد در صفحه است: پیوند بین برگه و متریال فیزیکی است.

در زیر آن، گواهی محصول را مشخص می‌کند: گرید و استاندارد حاکم (به سال ویرایش توجه کنید)، شکل محصول، ابعاد و مقدار یا وزن تحت پوشش. بررسی هویت را روی خود متریال تمام کنید: شماره ذوب روی گواهی باید با شماره حک‌شده سخت، شابلون‌زده‌شده یا برچسب‌زده‌شده روی ورق‌ها، میلگردها یا بسته‌ها مطابقت داشته باشد. اگر شماره‌ها مطابقت نداشته باشند، هیچ چیز دیگری روی گواهی در مورد کالای شما صدق نمی‌کند.

بخش ترکیب شیمیایی

جدول ترکیب، هر عنصر را در برابر حداقل و حداکثر استاندارد فهرست می‌کند. دو نوع آنالیز ظاهر می‌شود:

  • آنالیز پاتیلی (ذوب) — از فولاد مذاب گرفته می‌شود؛ این همان چیزی است که بیشتر گواهی‌ها نشان می‌دهند.
  • آنالیز محصول — از محصول نهایی گرفته می‌شود؛ استانداردها در اینجا انحرافات کمی گسترده‌تری را مجاز می‌دانند که در جدول انحراف مجاز استاندارد فهرست شده است.

عنصر به عنصر مقایسه کنید، نه فقط عناصر اصلی را. کربن سختی و جوش‌پذیری را هدایت می‌کند، کروم و مولیبدن سختی‌پذیری را هدایت می‌کنند و فسفر و گوگرد معمولا به‌عنوان عناصر باقیمانده محدود می‌شوند. به پانویس واحدها توجه کنید: بیشتر مقادیر بر حسب درصد وزنی هستند، اما بور و برخی عناصر باقیمانده بر حسب ppm گزارش می‌شوند.

نتایج مکانیکی

موارد معمول عبارت‌اند از استحکام تسلیم (Rp0.2 یا ReH), استحکام کششی (Rm), ازدیاد طول (A), کاهش سطح مقطع (Z) و — در جایی که مشخص شده است — انرژی ضربه شارپی (KV) همراه با دمای آزمون آن. آن‌ها را با سه قید در ذهن بررسی کنید:

  1. وضعیت تحویل. نتایج فقط برای وضعیت ذکرشده معتبر هستند — نرماله‌شده، کوئنچ و تمپرشده، آنیل‌شده. گواهی متریال نوردشده در وضعیت تحویل، درباره همان فولاد پس از سخت‌کاری چیزی نمی‌گوید.
  2. جهت نمونه. نتایج طولی و عرضی متفاوت هستند و ازدیاد طول عرضی معمولا پایین‌تر است. گواهی باید مشخص کند کدام جهت آزمون شده است و استاندارد مشخص می‌کند کدام جهت لازم است.
  3. طول گیج. مقادیر ازدیاد طول فقط در مبنای گیج یکسان قابل مقایسه هستند: A5 (متناسب) و A50 (50 mm ثابت) برای یک فولاد اعداد متفاوتی می‌دهند.

برای مقادیر ضربه، تایید کنید که دمای آزمون با نام گرید مطابقت دارد — برای مثال، یک گرید J2 باید نتایج را در −20 °C نشان دهد، نه در دمای اتاق.

متن ریز

وضعیت عملیات حرارتی، هر بیانیه آزمون غیرمخرب (برای مثال یک کلاس اولتراسونیک)، نتایج سختی در جایی که مشخص شده است و امضا یا مهر، سند را کامل می‌کنند. برای گواهی EN 10204 3.1, امضا باید از نماینده بازرسی سازنده باشد که مستقل از واحد تولید است (به راهنمای EN 10204 در این سایت مراجعه کنید).

نشانه‌های هشدار

  • نتایجی که تا آخرین رقم، در چند ذوب مختلف یکسان هستند.
  • هر مقدار دقیقا روی حداقل مشخصات قرار گرفته است.
  • ویرایش استانداردی قدیمی‌تر از ویرایش سفارش‌داده‌شده — یا اصلا هیچ استانداردی نام برده نشده است.
  • شماره‌های ذوب یافت‌شده روی متریال که در هیچ گواهی ارائه‌شده‌ای ظاهر نمی‌شوند.

آخرین به‌روزرسانی 2026-11-03. Part of the Steel.Wiki guides — see all guides.