Επιλογή χάλυβα καλουπιών ανά τύπο πλαστικού

Τρεις μηχανισμοί προσβολής

Τα πλαστικά φθείρουν τα καλούπια με τρεις διακριτούς τρόπους — διάβρωση, λείανση, και επιφανειακή αναπαραγωγή (κάθε ελάττωμα κοιλότητας εκτυπώνεται στο εξάρτημα). Κάθε οικογένεια ρητίνης τα καταπονεί διαφορετικά.

Διαβρωτικές ρητίνες → ανοξείδωτος χάλυβας καλουπιών

• Το PVC και CPVC απελευθερώνουν υδροχλώριο σε θερμοκρασία επεξεργασίας· οι επιβραδυντικές φλόγας ποιότητες μπορούν να απελευθερώνουν επίσης διαβρωτικές αλογονούχες ενώσεις. Οι απροστάτευτες κοιλότητες τύπου P20 σκουριάζουν και παρουσιάζουν βελονισμούς, μερικές φορές μέσα σε ημέρες.
• Χρησιμοποιήστε μαρτενσιτικούς ανοξείδωτους χάλυβες καλουπιών: 1.2316 όπου κυριαρχεί η διάβρωση, τύπου 1.2083/S136 όπου έχει σημασία και η στίλβωση.
• Η ακετάλη (POM) απελευθερώνει ατμούς μυρμηκικού οξέος — ήπια διαβρωτικούς· οι ανοξείδωτες ή καλά προστατευμένες κοιλότητες είναι η ασφαλής επιλογή για μεγάλες σειρές.

Λειαντικές ρητίνες → σκληρότητα και αντοχή στη φθορά

• Οι ενώσεις με γυαλί και ορυκτά πληρωτικά (GF-PA, GF-PBT, πληρωμένο PP) αμμοβολούν την κοιλότητα, ειδικά στις πύλες και στις γραμμές διαχωρισμού.
• Χρησιμοποιήστε σκληρυμένους χάλυβες στο ανώτερο άκρο του εύρους τους, γενναιόδωρο σχεδιασμό πύλης, και εξετάστε επιφανειακές κατεργασίες ή επιστρώσεις στα σημεία φθοράς· τα αντικαταστάσιμα ένθετα πύλης είναι φθηνή ασφάλεια.
• Οι προσκληρυμένοι 1.2311/1.2738 επαρκούν για μη πληρωμένες κοινές ρητίνες, αλλά οι πληρωμένες ποιότητες συντομεύουν αισθητά τη διάρκεια στίλβωσής του.

Οπτικά και υψηλής στιλπνότητας → πρώτα η στιλβωσιμότητα

• Τα PMMA, PC και οπτικά εξαρτήματα αναπαράγουν ελαττώματα κοιλότητας κάτω του μικρού. Η καθαρότητα κυριαρχεί: ο ανοξείδωτος με επανατήξη ESR (1.2083 ESR και παρόμοιοι) είναι η τυπική βάση, με λεπτή δομή χωρίς εγκλείσματα για φινιρίσματα κατηγορίας SPI A.

Η καθημερινή μέση περίπτωση

Τα μη πληρωμένα PP, PE, ABS, PS είναι χημικά ήπια. Οι προσκληρυμένοι χάλυβες οικογένειας P20 (1.2311, 1.2738 για παχιά μπλοκ) παραμένουν η οικονομικά αποδοτική προεπιλογή· τα χρήματα δαπανώνται καλύτερα στην ψύξη και την εξώθηση παρά σε αναβαθμίσεις χάλυβα.

Ρητίνη	Κύρια προσβολή	Κατεύθυνση χάλυβα
PVC, επιβραδυντικό φλόγας	Διάβρωση	1.2316 / ανοξείδωτος
POM (ακετάλη)	Ήπια διάβρωση	Προτιμάται ανοξείδωτος
Πληρωμένο με γυαλί/ορυκτά	Λείανση	Σκληρυμένος χάλυβας, επιστρώσεις, ένθετα
Οπτικό PC/PMMA	Επιφανειακή αναπαραγωγή	Ανοξείδωτος ESR, υψηλή στίλβωση
Μη πληρωμένο κοινό	Καμία σοβαρή	Προσκληρυμένη οικογένεια P20

Η θερμοκρασία αλλάζει την απάντηση

Οι ρητίνες μηχανικής υψηλής θερμοκρασίας — PEEK, PSU, PPS και παρόμοιες — λειτουργούν με θερμοκρασίες τήγματος στην κατηγορία 340–400 °C και θερμοκρασίες καλουπιού που μπορούν να υπερβούν τους 150–200 °C. Η παρατεταμένη θερμότητα μαλακώνει το πλεονέκτημα των προσκληρυμένων χαλύβων και επιταχύνει τη διάβρωση και τη φθορά· οι χάλυβες καλουπιών τύπου θερμής εργασίας και ανοξείδωτοι θερμής εργασίας εισέρχονται στη συζήτηση, και η αντοχή στην επαναφορά γίνεται στοιχείο προδιαγραφής. Αντίστροφα, τα καλούπια κοινών πλαστικών που λειτουργούν ψυχρά αστοχούν κυρίως από συμπύκνωση και διάβρωση από νερό ψύξης, όχι από τη χημεία της ρητίνης: η σκουριά στα κανάλια νερού και στις πλάτες των κοιλοτήτων κατά την υγρή αποθήκευση είναι ο καθημερινός εχθρός, γι' αυτό το στέγνωμα κατά τον τερματισμό, οι προστατευτικές επιστρώσεις και η επεξεργασία νερού προδιαγράφονται μαζί με τον χάλυβα για όλες τις οικογένειες ρητινών.

Μία σημείωση για την υφή και την αποδέσμευση

Οι χημικά επιθετικές ρητίνες προσβάλλουν επίσης κατά προτίμηση τις χαραγμένες υφές και τους φωτοχαραγμένους κόκκους, αφού η χάραξη ανοίγει μικρορωγμές. Για εργαλεία διαβρωτικών ρητινών με υφή, η επιλογή ανοξείδωτου υπερτερεί της μικρής επιπλέον στίλβωσης ή σκληρότητας που θα μπορούσε να προσφέρει μία μη ανοξείδωτη ποιότητα· η απώλεια υφής είναι συνήθως η πρώτη ορατή αστοχία, πολύ πριν αποκλίνουν οι διαστάσεις.